Nordic Walking Wandeltocht Veenendaal - Rhenen 28 maart 2009.

Eindelijk is het dan zover. Onderweg naar La Montagne regent het pijpenstelen, blijft dit zo? Op de parkeerplaats eerst maar koppen tellen. Een, twee…negen, we komen er een paar  te kort. Zou dit aan het weer liggen? Dat zijn de misschien of ik zie het wel.

Vijf over negen vertrekken we onder leiding van Rob richting Kwintelooijen langs het zandgat door de bossen naar Rhenen. Tijdens het lopen moeten we met de stokken omhoog, opzij en de vogeltjes dans onder oksels (uitdrukking van Peter). Is dit nordic walking? Nee, dit is de warming-up!

Eenmaal warm gelopen komen we in het bos en kunnen we de stokken weer in de grond prikken. Gelukkig lopen we onder de bomen en hebben de harde wind en de regen geen vat op ons. Conclusie: Kwintelooyen is zelfs met dit weer nog een plaatje.

Onderweg zien we groene knoppen aan de stuiken… LENTE!

Na anderhalf uur lopen komen we aan in Rhenen, daar lassen we een korte pauze in om de asfaltdoppen op de poles te zetten, de rest is nl verharding. Daarna lopen we richting Cunerakerk. Maar… na drie stappen wéér een verplichte pauze. Iemand verliest zijn stappenteller. (Komt dit door zijn nieuwe sokken?) Via oude straatjes en wandelend langs de Rijn komen we aan bij het station. We kopen een enkeltje naar Veenendaal Centrum en zien onze trein al aankomen. Tijdens de treinreis kunnen we allemaal even bijtanken om vanaf het Centrum, de Kerkewijk uit weer naar La Montagne te lopen. Nog steeds met de doppen op.

Tijd voor koffie met gebak! Ja lekker, maar niet voor iedereen. Er zijn erbij waarvan het boodschappen karretje al weer wacht en dus gingen gelijk naar huis. Misschien een volgende keer , volgend jaar er wel bij? 

Voor de blijvers liep de bestelling aardig uiteen, ik heb gezien koffie, thee en chocolademelk (warm) en erbij appeltaart met/zonder slagroom, tosti, en de koekjes die toch al bij de bestelling k, t en c werden geserveerd. En als je er twee of drie weet te veroveren dan heb je immers ook een halve appeltaart naar binnen. Maar dat geeft niet het werd immers netjes gevraagd “mag ik ook jou koekje”.

Al met al zegt Rob altijd “de thuisblijvers hebben weer ongelijk gekregen”, het was een gezellige, andere training dan de gebruikelijk zaterdag ochtend en voor herhaling vatbaar.

Dus misschien en ik zie het wel, jullie hebben wat gemist maar volgend jaar een herkansing.

Want deze Nordic Walking loopjes willen we erin houden.

Mariska, Rita en Rob.